Home » Politieke Lobby » Wonen » Dossiers A-Z » Zelfbewoningsplicht bij nieuwbouw

Zelfbewoningsplicht bij nieuwbouw

Steeds meer gemeenten overwegen bij nieuwbouwprojecten een zelfbewoningsplicht op te leggen. Dit houdt in dat een koper van een nieuwbouwwoning deze voor een bepaalde periode (vaak 1-2 jaar) zelf moet bewonen, en dus niet mag doorverhuren. Op deze manier proberen gemeenten buy-to-let (het kopen van een woning om vervolgens te verhuren) tegen te gaan.

Vastgoed Belang is tegenstander van een zelfbewoningsplicht. Het grootste probleem op de huurmarkt is schaarste. Iedereen is het er over eens dat de huurmarkt moet groeien, met name in het middensegment. Recent onderzoek van RaboResearch laat zien dat buy-to-let een grote bijdrage levert aan de groei van het middensegment. Middeninkomens die teveel verdienen voor een sociale woning en te weinig voor een koopwoning zijn op dit segment aangewezen en hun kansen op de woningmarkt zijn dus sterk afhankelijk van deze groei. Een zelfbewoningsplicht maakt buy-to-let onmogelijk, dempt daarmee de broodnodige groei van de huurmarkt, en houdt zo de problemen van middeninkomens in stand in plaats van dat het ze oplost. Daarnaast is de uitvoering en handhaving van een zelfbewoningsplicht in de praktijk bijzonder problematisch. Er zijn verschillende situaties denkbaar waarin een zelfbewoningsplicht zal knellen. Denk aan tijdelijke verhuur van de woning tot de verkoop als gevolg van een scheiding. Ook wordt er vaak een uitzondering gemaakt op de zelfbewoningsplicht voor ouders die aan hun kinderen willen verhuren; er zijn echter nog legio andere scenario’s denkbaar waarbij een uitzondering gerechtvaardigd kan worden, waar een zelfbewoningsplicht geen ruimte voor biedt. 

Kortom, een zelfbewoningsplicht is  contraproductief voor het oplossen van problemen op de woningmarkt, met name voor middeninkomens. Ook brengt deze rigide en inflexibele maatregel allerlei uitvoering- en handhavingsproblemen met zich mee .