Home » Over ons » Afdelingen » Afdeling Midden » Onderzoek discriminatie op de woningmarkt in Utrecht

Onderzoek discriminatie op de woningmarkt in Utrecht

13 mei 2020

In de huidige maatschappelijke en juridische context is discriminatie simpel gezegd “niet het maken van  nderscheid, maar het maken van verboden onderscheid”. Oftewel het niet gelijk behandelen van gelijke gevallen door onrechtmatig onderscheid tussen mensen of groepen. Discriminatie is dan ook in alle gevallen ongewenst en elk geval is er één teveel. Of het nou gaat om gelijke kansen op een baan, toegang tot een nachtclub, of op een woning. En of het nou gaat om geslacht, afkomst of seksuele voorkeur, om een paar bekende voorbeelden te noemen.

Dat discriminatie niet zomaar uit is te bannen blijkt wel uit de voortdurende discussie erover in alle delen van de samenleving. Des te belangrijker is het hier altijd aan te blijven werken, omdat het een groot goed is dat we in Nederland vinden dat je moet worden beoordeeld op wie je bent als persoon, en niet op basis van een groep waartoe je behoort.

Als er tekenen zijn dat discriminatie ook op de woningmarkt voorkomt is er daarom alle reden goed te kijken wat er precies speelt en hoe dat terug is te dringen. Die tekenen waren er dit najaar na onderzoeken in opdracht van het ministerie van Binnenlandse Zaken en de gemeente Utrecht. Door middel van zogeheten “mystery calls” en “correspondentietests” is onderzocht of bemiddelaars en/of verhuurders in zouden gaan op discriminerende verzoeken. Het bleek dat er serieuze signalen zijn dat discriminerende verzoeken niet altijd als zodanig worden herkend of zelfs (lijken te) worden ingewilligd.

De onderzoekers gaven daarbij aan dat vooral de intentie tot discrimineren is getoetst. Opvallend is namelijk dat als je bemiddelaars vraagt of ze in de werkelijkheid ook verzoeken krijgen om een huurder te vinden, maar mensen vanuit een bepaalde groep uit te sluiten, het antwoord vaak luidt: nooit. Is daarmee de kous af? Nee. Het toont slechts aan dat we nog geen compleet beeld hebben van de omvang van het probleem.

Dat heeft er deels mee te maken dat niet altijd direct helder is wat wel binnen de lijntjes valt en wat niet. Als een verhuurder van een complex met vooral senioren, die gesteld zijn op een rustige leefomgeving, liever kiest voor iemand die lijkt op de zittende bewoners i.p.v. een stel met jonge kinderen dan lijkt dat op (verboden) leeftijdsdiscriminatie. Maar is het dat ook? Het is in ieder geval duidelijk dat dit een geheel ander geval is dan voorkeur geven aan Jeroen boven Ahmed.

Kortom, er is een grijs gebied en nog een wereld te winnen in de bewustwording over (onbedoelde) discriminatie. Daarom is Vastgoed Belang erg blij met de samenwerking met stichting KKVV. Die biedt hun online beheersysteem een jaar lang gratis aan leden van Vastgoed Belang aan en behandelt in de bijbehorende cursus ook het kopje “discriminatie”.

Het onderzoeksrapport over discriminatie op de Utrechtse woningmarkt kunt u hier downloaden. Een uitgebreide gastbijdrage van Art. 1 Midden-Nederland over het onderzoek vindt u in de eerste editie 2020 van Steengoed Magazine.